Babam ve Oğlum

Bazı filmler vardır , sorgulamaz , tartmazsın.kendini teslim edersin ona ... 

Bazı filmler vardır , perde'de kendinden çok şey görürsün ... 

Bazı filmler vardır , ya bu benim sevdiğim insanın başına gelirse deyip kafanı yana çevirip sinemanın karanlığında onun yüzüne baktırır ... 

Bazı filmler vardır , dalga geçmek için o koltuğa oturmuş densizlere dahi laflarını yutturup boğazlarında bişeylerin düğümlenmesine sebep olur ... 

Bazı filmler vardır yaptığın hataları kafana vurur , ağırlığında ezilirsin 

ya da sana yapılan hataları hatırlatır ve sonra o hatayı yapan kişinin senin bilmediğin hallerini gösterir sana.Pişmanlığını , acısını ... 

Bazı filmler vardır , samimidir.Perde'de ki sensindir , babandır , abindir , dostundur.Onlarla ağlarsın ... 

Bazı filmler vardırki gönlünün tahtına kurulur bir daha da inmez ... 

Emeği geçen herkesin ellerine , yüreğine sağlık ... " 

Aylardır film ile ilgili birçok şey duymuştuk.Doğal olarak bu bazı beklentilerin oluşmasına sebep olmuştu.Genel olarak büyük beklentilerle gidilen tüm filmlerde de bir hayal kırıklığı yaşanır.Bu düşüncülerle gittiğim filmden paramparça bir şekilde çıktım.Bir insan bir filme neden yakınlık duyar ? Yaşadığı şeyler ile paralelliği varsa , kendinden birşey bulduysa , ana karakterleri kendine yakın hissettiyse.Bu filmde neredeyse hepsini yaşadım. 

Ona bir oda ver baba ; 

Allaha şükür daraldığımızda gideceğimiz bir yerimiz olmaması gibi bir felaketi hiç yaşamadık.Bir düşünsenize o arada kalmışlığı.Ne kapıyı çarpıp gittiğiniz yer ne de yeni duhül ettiğiniz yere ait hissedemiyorsunuz kendinizi ... 

Bunu yaşamadık ama filmle ortak olarak yaşadığımız bazı şeyler de yok değildi ... 

" Benimde sana diyecek bir kaç şeyim var.Ben konuşmayı pek bilemem.Oğlumsun işte , canımdan öte canımsın , daha ne diyim.Gerisi sen anlayıver gari ... " 

Anladım , tümümüz anladık ... 

Çetin Tekindor yoktu o an perdede benim için.Amcam vardı , Gürkan Gürsoy vardı.Yıllardır didiştiğimiz , kavga ettiğimiz , yaptığım hiçbir işi beğendiremediğim , sürekli daha iyisi olmamı isteyen amcam.O ağlıyordu o an karşımda.Sevgisinden hiçbir zaman şüphe etmediğim ama onun da hiç gösteremediği amcam.Uğruna canımı vereceğim ama beni piç gibi ortada bırakan amcam. 

Evlat acısı çeken bir adamın, dağ gibi bir adamın haykırışı geldi sonra sahneye.Birkaç ay önce kucağına aldığı , öpmeye doyamadan , kokusunu içine çekmeden evladını toprağa veren babamı gördüm orada da.Herkese yardım etmek isterken yardım alacak hale düşen , hayatında hep şanssız seçimler yapmış , altın yürekli babamı. 

Kardeşini görünce dev gibi görünümünün altında yatan çocuğun kontrolü ele geçirdiği bir abi gördüm filmde.Yıllardır görmediği kardeşinin boynuna delicesine sarılan , uğruna canını bile verebilecek bir insan.Fakat bu karakterle kimseyi özdeşleştiremedim.Kişisel egoları için beni en mutlu günümde yanlız bırakan , sırtımdan vuran kardeşimle bağdaştıramadım mesela.Yıllarca bana " abi " değil " talay abi " diyerek beni ne derece benimsediğini aslında gözüme sokan ama benim görmediğim kardeşimi göremedim sahnede ... 

Göremediğim bir karakter daha vardı , oğlu için herşeyi yapabilecek bir anne.Gerektiğinde oğlu için Allah gibi korktuğu , peygamber gibi saygı duyduğu kocasını dahi karşısına alabilecek bir anne.Oğlum dediği aman gözlerinin içi gülen bir anne.Benim için böyle bir insan yoktu hayatımda , babaannem vardı bu figürün özlemini giderdiğim.benim annem oydu ... 

İşte herkesin vakit geçirmek için beyazperde karşısına geçtiği bir etkinlikte benim yaşadıklarım , hislerim ...